Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

  «Κάθε άνθρωπος κρύβει μέσα του μια ιστορία που αξίζει να ακουστεί. Οι ιστορίες είναι τα ίχνη που αφήνει η ανθρώπινη ψυχή στο πέρασμά της από τον κόσμο. Άλλοτε ψίθυρος, άλλοτε φως μέσα στο σκοτάδι, φωτίζουν το ταξίδι μας και γίνονται γέφυρες ανάμεσα σε αυτό που ήμασταν και αυτό που γινόμαστε.»
Πρόσφατες αναρτήσεις

Παραμύθια της Μικράς Ασίας: καταγραφές μνήμης και ψυχής

  Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων (20/6), το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς οργανώνει την αφηγηματική παράσταση  «Παραμύθια της Μικράς Ασίας: καταγραφές μνήμης και ψυχής»,   την Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026 (ώρα 20:00) , στον εξώστη του κτηρίου του στον Ταύρο. Ο αφηγητής-ιστορητής Γιώργος Ευγενικός παρουσιάζει παραμύθια και αληθινές ιστορίες που ταξίδεψαν μέσα στον χρόνο και πέρασαν από γενιά σε γενιά, διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη των ανθρώπων της Μικράς Ασίας. Το υλικό της παράστασης βασίζεται σε προσωπικές μαρτυρίες Μικρασιατών, τις οποίες ο ίδιος έχει καταγράψει στο πλαίσιο πολυετούς έρευνας. Οι αφηγήσεις αυτές παρουσιάζονται για πρώτη φορά συγκεντρωμένες σε μια ενιαία σκηνική σύνθεση. Οι ιστορίες, άλλοτε τρυφερές και άλλοτε σκληρές, φωτίζουν τον κόσμο των ανθρώπων που ξεριζώθηκαν, αλλά κράτησαν ζωντανή την παράδοση, τη γλώσσα και τον πολιτισμό τους.  Την αφήγηση συνοδεύουν μελωδίες και μουσικά μοτίβα της Μικράς Ασίας, από τον μουσικό  Εμμανουήλ...

«Παραμύθια της Κέας» ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

 Με βαθιά συγκίνηση πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του βιβλίου «Παραμύθια της Κέας» στο Σπίτι των Παραμυθιών – Το Μουσείο Αλλιώς στην Αθήνα. Ένα βιβλίο που γεννήθηκε μέσα από περισσότερα από είκοσι χρόνια καταγραφών, συναντήσεων και αφηγήσεων στην Κέα. Ένα βιβλίο που αποτελεί, με έναν τρόπο, χρέος απέναντι στους ανθρώπους του νησιού που μοιράστηκαν τις ιστορίες τους, τις μνήμες τους και κομμάτια της ζωής τους, ώστε αυτές οι αφηγήσεις να μη χαθούν μέσα στον χρόνο. Θέλω μέσα από την καρδιά μου να ευχαριστήσω όλους όσους στάθηκαν δίπλα σε αυτή τη σημαντική στιγμή. Τη Μαρία Βραχιονίδου , για τον τόσο ουσιαστικό και επιστημονικά τεκμηριωμένο λόγο της. Μίλησε με βαθιά γνώση για την αξία της καταγραφής, για τις «ιστορίες μέσα στις ιστορίες», για τη σημασία της προφορικής παράδοσης και για το υλικό που κρατήθηκε ζωντανό μέσα στον χρόνο. Τα λόγια της τίμησαν πραγματικά το βιβλίο και όλη αυτή την πολύχρονη διαδρομή. Τον Στέφανο Λέπουρα , έναν άνθρωπο σπουδαίο για την Κέα, συγγραφέα, ερευνητή...

Το "Παραμυθόφωνο" στην Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης

Παραμυθόφωνο«Με ιστορίες χτίζουμε γέφυρες. Στη  Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης  2026, όπου τιμώμενη χώρα είναι η Βουλγαρία, παρουσιάζεται η δράση. BGR  «Γράμματα που ενώνουν – Γ οκέφυρες και περάσματα» Μια δράση που φέρνει κοντά ιστορίες από την Ελλάδα και τη Βουλγαρία. Ιστορίες που γεννιούνται από την προφορική παράδοση, τη μνήμη και τη δύναμη της αφήγησης. Μέσα από σύντομες αφηγήσεις και ηχητικά ίχνη, οι ιστορίες γίνονται γέφυρες επικοινωνίας και συνάντησης. Ταξιδεύουν από τόπο σε τόπο και από γενιά σε γενιά, μεταφέροντας αξίες όπως η αγάπη, η αλληλεγγύη, η ισότητα, η δικαιοσύνη, η βοήθεια, η οικογένεια, η υπομονή και η αρετή. Οι ιστορίες δεν ανήκουν σε τόπους. Ανήκουν στους ανθρώπους που τις μοιράζονται. Στο Περίπτερο 13,  οι επισκέπτες θα μπορούν να ακολουθήσουν τα γράμματα των λέξεων ΕΛΛΑΔΑ και ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ. Κάθε γράμμα αντιστοιχεί σε μία μικρή ιστορία. Σκανάροντας τα QR codes,  μικροί και μεγάλοι θα μπορούν να ακούσουν τα παραμύθια στο Παραμυθόφ...

Η δύναμη της αφήγησης στην εποχή της εικόνας

Φέτος βρεθήκαμε σε αρκετά σχολεία και υποδεχτήκαμε και πολλά παιδιά στο Σπίτι των Παραμυθιών και κάθε φορά βλέπουμε κάτι που μας κάνει να σκεφτόμαστε. Τα παιδιά σήμερα μεγαλώνουν πολύ κοντά σε μια οθόνη, περνούν χρόνο μόνα τους μπροστά σε ένα παιχνίδι, σε ένα κινητό, σε έναν κόσμο που τα τραβάει μέσα του και εκεί, όσο κι αν φαίνεται ήσυχο, υπάρχει μια μοναξιά. Μετά έρχεται ο εκνευρισμός, η ένταση και μαζί μια δυσκολία, να παίξουν μαζί, να ακουμπήσουν, να τρέξουν, να γελάσουν με το σώμα τους, να πέσουν, να χτυπήσουν, να γδαρθούν και να συνεχίσουν, να αντέξουν την επαφή και τη σχέση. Αυτό το βλέπουμε όλο και πιο συχνά και το ακούμε και από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς. Και όμως… μόλις ξεκινήσει η αφήγηση, κάτι αλλάζει. Ακόμα και τα πιο ανήσυχα παιδιά κάθονται, σιγά σιγά ηρεμούν, βυθίζονται, ταξιδεύουν, δεν βλέπουν εικόνες έτοιμες, τις φτιάχνουν μέσα τους, ακούν και φαντάζονται. Δεν είναι όλα τα παιδιά ίδια, υπάρχουν πάντα εξαιρέσεις, όμως στο σύνολο, αυτή η μεταμόρφωση συμβαίνει ξανά ...